UWAGA!!!
Aby poprawnie wyświetlać tę stronę musisz przeglądarka musi mieć włączoną obsługę COOKIES i JavaScript!!!
Obsługa JavaScript jest tej chwili wyłączona. Włącz obsługę JavaScript!!!
Brak obsługi JavaScript może mieć również wpływ na zapisywanie COOKIES, więc upewnij się, że jest włączona obsługa COOKIES!!!

   
   
Valid XHTML 1.1
Valid CSS
  Od 17.V.2000 r. jesteś naszym
gościem.
 

Gry wikińskie

Wikingowie mieli mnóstwo rozrywek, od typowo sportowych, jak biegi, pływanie, zapasy i narciarstwo, poprzez grę bardzo przypominającą szkocki curling, aż do kilku gier planszowych. Na tych stronach chcielibyśmy przybliżyć wam dwie z nich. Pierwszą z nich jest HNEFATAFL oraz jej odmiany, a drugą jest KUBB.

HNEFATAFL

Hnefatafl

HNEFATAFL jest grą planszową dla dwóch osób, nordyckim odpowiednikiem szachów. Doskonale rozwija zmysł taktyczny i uczy logicznego myślenia. Już podczas pierwszej partii można się przekonać, że nic tu nie jest takie proste jakby się mogło wydawać. Ręczymy, że każdy kto spróbuje, i przegra pierwszą partię będzie miał poczucie lekkiego oszołomienia - "Jak to się mogło stać?", a następnie przez kilka następnych nocy będzie usiłował obmyślić taktykę zemsty na przeciwniku (taa.. ZEMSTA, OTO SŁOWA GODNE WIKINGA!). Po szczegóły tej pasjonującej gry zajrzyjcie tutaj.

Powrót do góry

KUBB

Kubb

KUBB natomiast to gra drużynowa i można powiedzieć plenerowa. Narodowość oraz wiek, płeć czy wyznanie zawodników nie mają najmniejszego znaczenia. Liczy się oczywiście dobra zabawa. Według źródeł takich czy innych gra idealnie nadaje się do uskuteczniania w parku, na plaży, przy grilowaniu lub też na przyjęciach rodzinnych :) Jednak jej tradycja sięga dziesięciu wieków wstecz i była jedną z ulubionych rozrywek Wikingów. Podobno, żeby złapać bakcyla trzeba samemu spróbować. Zachęcamy do przeczytania zasad na naszych stronach i oczywiście do wypróbowania ich w praktyce.

Zapewniamy, że mimo pozornej prostoty nie są to łatwe gry, a ich zasady mają dużo bardziej głębokie przesłanie (jak nauka taktyki i strategii, ćwiczenie zręczności oraz wpajanie ducha drużynowego) niż tylko niesienie zwykłej plebejskiej rozrywki. Życzymy wielu wygranych partii.

Powrót do góry